Een stad die klimaatveiligheid biedt, redt levens én maakt het dagelijkse leven gewoon aangenamer, voor de 5- en 65-jarigen van vandaag en morgen. 

Deze hittegolf kruipt onder mijn huid. Alles plakt, alles staat stil. Maar wat mij vooral niet loslaat, is de gedachte aan mijn kinderen.  

De klimaatcrisis is geen vaag toekomstprobleem meer. Ze is hier. Ze is nu. En ze treft onze kinderen en kleinkinderen het hardst. 

Daarom geloof ik dit met heel mijn hart: het zijn niet onze kinderen die de wereld moeten veranderen. 

Wij moeten dat nú voor hen doen. 

Zij zullen zweten in oververhitte steden, ploeteren door overstroomde straten, en geconfronteerd worden met een wereld die wij, volwassenen van vandaag, hen nalaten. 

Hell no.

Ik ben niet in de politiek gestapt om machteloos toe te kijken. Ik verzet me tegen dit doembeeld met elke vezel in mijn lijf. 

Wat als we vandaag kiezen voor een stad die bestand is tegen hitte, droogte en stortregen? Een klimaatbestendige stad waar het leven ook in 2100 nog aangenaam blijft. 

Een stad met meer bomen, parken en koelteplekken. Met pleinen waar kinderen spelen in de schaduw, niet puffen op een verzengende stenen vlakte. Waar regenwater de tijd krijgt om in de bodem te zakken, in plaats van kelders en straten te overspoelen. Waar elke boom, elk stukje natuur, bijdraagt aan meer verkoeling, schonere lucht en gezondere rivieren. 

Een stad met een openluchtzwembad en zwemplezier voor iedereen. Waar het de normaalste zaak van de wereld is dat je een frisse duik kan nemen op hete zomerdagen. Waar afkoeling geen luxe is, maar een recht.  

Maar dan nog: plus est en nous. Wat we nu doen aan vergroening en ontharding is goed, maar het moet sneller. Elke straat heeft recht op bomen, met speelwater en parken op 300 meter van elke woning. Elk plein verdient struiken, bloemen en schaduw. Elk kind heeft nood aan plekken om te spelen, tot rust te komen, te dromen. 

Het is klimaatbeleid, gezondheidszorg en sociale rechtvaardigheid in één. 

De grootste klimaatwinsten liggen al voor het grijpen: minder fossiele brandstoffen, beter openbaar vervoer, meer hernieuwbare energie en betaalbare, energiezuinige woningen. Dit is hét moment voor Vlaanderen, Wallonië, Brussel én de federale overheid om de handen in elkaar te slaan. 

Onze hoofdstad kan een oase worden met minder beton, meer leven. Straten worden weer leefplekken in plaats van racebanen. Voor warme zomers die draaien om spelen en ontmoeten, niet om puffen en overleven. Pleinen worden ontmoetingsplaatsen, geen parkeerterreinen. 

Dat is de strijd van onze tijd. 

Een stad die klimaatveiligheid biedt, redt levens én maakt het dagelijkse leven gewoon aangenamer, voor de 5- en 65-jarigen van vandaag en morgen. 

Stel je onze hoofdstad voor in 2100. Je hoort vogels. Je voelt schaduw. Je ademt frisse lucht. Je leeft in een stad vol hoop. 

Laten we die droom nu samen waarmaken.